Om te beginnen wens ik iedereen die dit leest een gezond en voorspoedig 2012 toe. Dat geldt overigens ook voor al die aardige mensen die ik ken en die dit niet lezen, maar dat hier opschrijven, heeft niet zoveel zin, vrees ik. Jammer dat ze dit niet lezen.

Het is alweer enige tijd geleden, juli 2011 moet het zijn geweest, dat u iets van mij vernam. In de politiek is intussen naar mijn smaak niet zoveel veranderd. Het kabinet gaat voort op de ingeslagen weg, de oppositie ook en Geert twittert als nooit tevoren. Het zwaartepunt in de communicatie lijkt wat Wilders betreft te verschuiven van de vergaderzaal naar het Twitter-netwerk. Ik prijs mij gelukkig dat ik nog steeds geen account heb op Twitter. Als er nog eens een prijs wordt uitgereikt voor het meest zinloze communicatiemiddel, gooit Twitter wat mij betreft hoge ogen. Regelmatig word ik in mijn mening gesterkt als er weer eens een min of meer bekende Nederlander (of iemand die dat graag wil worden) uit de bocht vliegt als hij of zij – al dan niet laat op de avond na een goed glas wijn – in een overmoedige bui iets onzinnigs de lucht in slingert waarna de man of vrouw in kwestie zich de volgende dag weer in allerlei bochten moet wringen om de gebezigde onzin te nuanceren.

Nog even terug naar Wilders, Rutte en de ‘Doe eens normaal man’ sketch. Wij zeggen wel eens iets over parlementen in zuidelijke landen waar de geachte afgevaardigden elkaar soms letterlijk te lijf gaan maar deze voorstelling was natuurlijk ook tenenkrommend. Wat mij het meest ergerde, was het optreden, beter gezegd het gebrek daaraan, van de Kamervoorzitter, mevrouw Gerdi Verbeet, die beide belhamels rustig hun gang liet gaan. Het toppunt voor mij was haar verklaring een of twee dagen later: ‘De premier had stil moeten vallen’. Belachelijke opmerking van iemand die achteraf een excuus verzint voor iets wat ze zelf verkeerd heeft gedaan. Hoezo stil vallen? Kom op Gerdi! Je had zelf moeten ingrijpen. Jij zit aan de knoppen. Jij kunt de interruptiemicrofoon en de microfoon bij het spreekgestoelte uitzetten. Jij had moeten ingrijpen en moeten zeggen: ‘Heren, zo gaan wij niet verder. Pas als u in staat bent om normaal met elkaar te debatteren, krijgt u van mij weer geluid.’

Inmiddels heeft Maxime Verhagen laten weten geen ambities te hebben om politiek leider van het CDA te worden. Een verstandig besluit vind ik dat. Niet omdat ik Maxime een beroerde vent vind. Hij is een aantal jaren mijn fractievoorzitter geweest. Velen in de fractie, waaronder mijn persoontje, konden met hem lezen en schrijven. Hij is hard en duidelijk en zegt waar het op staat. Dat valt niet altijd en bij iedereen in goede aarde.

Wie dan? Ik zie voor mij het volgende scenario zich ontrollen. De CDA-fractie in de Tweede Kamer is bezig wat meer en vaker stelling te nemen tegen voorstellen en ideeën die uit de VVD en de PVV komen. Dat zal in de loop van 2012 tot aanvaringen leiden omdat het komende CDA-congres de fractie tot een minder rechtse koers zal dwingen. Ik weet wel, de Kamerleden handelen zonder last en ruggespraak en het congres kan de fractie niet de wet voorschrijven, maar toch. Vervolgens zal eind 2012, begin 2013 het kabinet vallen en wordt de nieuwe CDA-lijsttrekker op het schild gehesen. Tenzij het partijbestuur met een verrassende, totaal nieuwe naam zou komen, zou het me niet verbazen als het toch Camiel Eurlings wordt. Als het CDA PVV-stemmen wil terughalen in het katholieke zuiden, kunnen ze niet om deze joviale stemmentrekker heen. Hij zegt op dit moment wel neen, maar had u verwacht dat hij iets anders zou zeggen? Dat bedoel ik!

U weet inmiddels dat ik voorzitter ben van de BPBI, de branchevereniging van bewindvoerders. Onze 200 leden hebben veel belang bij de wetgeving op het gebied van bewindvoering die op dit moment bij de Tweede Kamer aanhangig is. Daarin worden strakkere eisen gesteld aan de bewindvoering in Nederland. Onze vereniging beschouwt het als een compliment dat de nieuwe wet- en regelgeving (we hebben het over een wijziging van Boek 1 BW) voor een groot deel is gebaseerd op onze Kwaliteitsverordening. Bewindvoering is een gevoelig onderwerp waar nogal eens wat fout gaat. Regels zijn nodig. De BPBI is al in 2005 met een eigen reglement op dit punt gekomen en dat krijgt dus nu een vervolg in wetgeving. Omdat de Kamer zich dit voorjaar over de nieuwe regels buigt, vertoef ik dus met enige regelmaat in Den Haag om Kamerleden bij te praten over de materie. Ik kan dus nog een beetje afkicken.

Inmiddels heb ik nog een paar bestuurlijke functies aanvaard. Ik ben penningmeester geworden van de Stichting Beheer van de Margrietmanege in Westerbork. Kijk op de website. Daar kunnen gehandicapten onder begeleiding paard rijden. De manege heeft het moeilijk. De subsidies zijn bepaald niet meer voor het oprapen en we willen de mensen toch tegen aanvaardbare tarieven een paar uur plezier laten hebben.

Verder ben ik sinds medio 2011 voorzitter van Radio Hoogeveen, een club van enthousiaste vrijwilligers die in (de regio) Hoogeveen radio-uitzendingen verzorgt. Zie de website. Radio Hoogeveen heeft een breed programma. Dat varieert van kerkdiensten, via de sport in het weekend naar jazz, hardrock , metal, cabaret en blues. Verder besteedt LOH aandacht aan de raadsvergaderingen. Het bestuur bemoeit zich uiteraard niet met de inhoud van de programma’s maar probeert ervoor te zorgen dat de radiomakers en technici hun werk goed kunnen doen.

Tenslotte, ook weer medio 2011, ben ik voorzitter geworden van de Stichting Grafisch Erfgoed. Wat doet deze Stichting? Het beste is om even de statuten te lezen. Die zeggen het volgende: ‘De stichting heeft ten doel: het behoud, beheer, en voor een breed publiek toegankelijk maken van een collectie historische drukpersen met bijbehorende apparatuur in het dorp Orvelte, alsmede het behoud van specifieke vakkennis op dit terrein door het in bedrijf houden van die collectie.’

Dat doet het stichtingsbestuur niet zelf. We hebben contact gezocht met een ‘cultureel ondernemer’, Eline Krottje, die het Grafisch Proeflokaal gaat exploiteren. Dat is nodig want we werken zonder subsidies en het is moeilijk om zo’n toko dan toch draaiende te houden. Dat gebeurt via workshops, cursussen en bedrijfsuitjes. Op 14 september ging het Grafisch Proeflokaal officieel van start. Onder leiding van kunstenaar Aldrik Salverda vervaardigde onze Commissaris de Koningin, Jacques Tichelaar, met die historische persen, een prent van het portret van Harry Muskee, onze eigen Drentse, helaas veel te vroeg overleden blueslegende.

Kijkt u verder op de website van het Grafisch Proeflokaal en gaat u er eens langs in Orvelte. Beter nog: word vriend van het Grafisch Proeflokaal. Dat kan al voor 50 euro per jaar. Kijk op de website wat u daarvoor terug krijgt. Maar wat veel belangrijker is: u draagt bij aan de instandhouding van een stuk prachtig erfgoed.

Tenslotte nog dit. Sinds een jaar of twee schrijf ik elke maand een column voor de Hoogeveensche Courant. Daarnaast werk ik regelmatig mee aan het wekelijkse programma Cassata van Radio Drenthe, zaterdagmiddag tussen twaalf en twee. Even na enen spreek ik het Cassata-commentaar uit. Dat is een cynisch-kritische kijk op politiek-bestuurlijk Drenthe. Als u luisteraar van Radio Drenthe bent, was u dat wellicht al opgevallen.
Van een paar mensen heb ik het verzoek gekregen om de teksten van die columns ook op mijn website te plaatsen. Dat doe ik met plezier. Kijk op www.janmastwijk.nl en klik op ‘Recent’. Het is niet uitgesloten dat u niet alle teksten kunt doorgronden. Soms is wel enige achtergrondkennis van de Hoogeveense en Drentse situatie nodig.